Trade Networks between the Ottoman Empire and Italian City-States along Via Egnatia
Journal of emerging economies and policy (Online), vol.11, no.1, pp.420-434, 2026 (TRDizin)
- Publication Type: Article / Article
- Volume: 11 Issue: 1
- Publication Date: 2026
- Journal Name: Journal of emerging economies and policy (Online)
- Journal Indexes: TR DİZİN (ULAKBİM)
- Page Numbers: pp.420-434
- İstanbul Ticaret University Affiliated: Yes
Abstract
This study examines the commercial relations between the Ottoman Empire and the Italian city-states up to the seventeenth century, along the axis of the Via Egnatia, one of the most important overland trade routes of the Mediterranean world. The Ottoman Empire transformed the Via Egnatia—referred to as the “Left Wing” (Sol Kol)— into not only a military corridor but also an economic backbone through the establishment of relay stations (menzil system), fortifications, waqfs, and infrastructural investments. The study addresses the relations established by city- states such as Venice, Genoa, Florence, and Dubrovnik with the Ottoman Empire, considering not only their commercial but also their diplomatic and military dimensions. Via Egnatia can be regarded not merely as a trade route, but as an analytical framework that elucidates the spatial organization of commercial flows and the interconnections among actors, thereby explaining the continuity and transformation of Ottoman–Italian commercial relations.
Bu çalışma, Osmanlı Devleti ile İtalyan şehir devletleri arasındaki ticari ilişkileri 17. yüzyıla kadar, Akdeniz dünyasının en önemli kara ticaret yollarından biri olan Via Egnatia ekseninde incelemektedir. Osmanlı Devleti, “Sol Kol” diye adlandırdıkları Via Egnatia boyunca menzil teşkilatı, kaleler, vakıflar ve altyapı yatırımlarıyla yolu sadece askerî değil aynı zamanda ekonomik bir omurga hâline getirmiştir. Çalışma, Venedik, Cenova, Floransa ve Dubrovnik gibi şehir devletlerinin Osmanlı ile kurdukları ilişkilerin yalnızca ticari değil, aynı zamanda diplomatik ve askerî yönlerini de ele almaktadır. Via Egnatia, yalnızca bir ticaret yolu değil; ticari akışların mekânsal organizasyonunu ve aktörler arası bağlantıları ortaya koyarak Osmanlı-İtalyan ticari ilişkilerinin süreklilik ve dönüşümünü açıklayan bir analitik çerçeve olarak değerlendirilebilir.