Organizasyonel Faktörlerin İş Başarısına Etkisinde Çalışanların Aracılık Rolü


Creative Commons License

ERKASAP A.

Istanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, cilt.25, sa.56, ss.753-780, 2026 (TRDizin)

Özet

Bu araştırma, organizasyonel faktörlerin iş başarısı üzerindeki etkisini ve çalışanların bu ilişkiye aracılık etmedeki rolünü belirlemeyi amaçlamaktadır. Üst düzey yönetim desteği, organizasyon yapısı, iletişim, liderlik ve stratejik planlama gibi organizasyonel faktörlerin, çalışanların bilgi, beceri, motivasyon ve performans gibi çalışan faktörleri üzerindeki etkileri incelenmiştir. İstanbul ve çevresinde çeşitli sektörlerde çalışan 320 çalışanın katıldığı anket uygulaması yoluyla toplanan veriler SPSS ve AMOS yazılımı ile analiz edildi. Öncelikle önerilen kavramsal model çerçevesinde ölçüm modelinin geçerliliğini incelemek amacı ile doğrulayıcı faktör analizi yapıldı. Ölçüm modeline ait uyum değerleri kabul edilebilir sınırda olduğu (χ²/sd = 3,014, CFI = 0,929 ve RMSEA = 0,079) tespit edildi. Araştırmada ön görülen hipotezler Yapısal Eşitlik Modellemesi (YEM) kapsamında test edildi. Elde edilen bulgular, organizasyonel faktörlerin çalışanlara ilişkin değişkenleri istatistiksel olarak anlamlı biçimde yordadığını ve çalışan faktörlerinin de iş başarısını kayda değer düzeyde ve anlamlı şekilde açıkladığını ortaya koydu (β = 0,543, p <,001; β = 0,719, p <.001). Buna karşılık, organizasyonel faktörlerin iş başarısı üzerindeki doğrudan etkisi anlamlı bulunmadı (β = 0,125, p = .081). Elde edilen sonuçlar, organizasyonel faktörlerin iş başarısına ilişkin etkisinin çalışan faktörleri aracılığıyla dolaylı biçimde aktarıldığını ve çalışan faktörlerinin modelde anlamlı bir aracılık yapısı oluşturduğunu göstermektedir.
This research aims to assess the impact of organizational factors on job success and explore the mediating role of employees in this relationship. The study examined how organizational elements such as senior management support, organizational structure, communication, leadership, and strategic planning influence employee-related factors like knowledge, skills, motivation, and performance. Data were collected via a survey completed by 320 employees across various sectors in Istanbul and its surrounding areas, and analyzed using SPSS and AMOS software. Initially, confirmatory factor analysis was conducted to evaluate the validity of the measurement model within the proposed conceptual framework. The fit indices of the measurement model indicated acceptable levels (χ²/sd = 3.014, CFI = 0.929, RMSEA = 0.079). The hypotheses were tested using Structural Equation Modeling (SEM). Results showed that organizational factors significantly predicted employee-related variables and that these employee factors significantly explained job success (β = 0.543, p <.001; β = 0.719, p <.001). However, the direct effect of organizational factors on job success was not statistically significant (β = 0.125, p = .081). These findings suggest that the influence of organizational factors on job success is mediated through employee factors, which serve as a significant mediating component in the model.