Akademik Veri Yönetim Sistemi
Tez Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: İstanbul Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Mimarlık, Türkiye
Tez Danışmanı: Ayşe Şentürer
Tezin Onay Tarihi: 2017
Tezin Dili: Türkçe
Özet:
Çalışma, mimari çizimlerin, mekânın tasarlanması sürecinde edindikleri aracı pozisyonuna odaklanmaktadır. Tezin saptamalarına göre, sahip oldukları bu aracılık karakteri ile çizimler, diyalojik bir özellik göstermektedir. Bu özellik, çizimler aracılığında yürütüldüğü sayılan mimari tasarım sürecinin iki farklı anında görünür olmaktadır. Bunlardan ilki mekânın tasarlanması anıdır. İkinci an ise tasarlanan mekânın çizimler üzerinden okunması olarak ifade edilebilir. Bu iki anın ortak bir mimari çizim aracılığında karşılaşması, ortaya çıkabilecek bir diyaloğun varlığını işaret etmektedir. Diyalog, aracı varlığında icra edilen bir çeşit iletişim biçimi olarak dilbilimin ve iletişimin konularından birisi olarak düşünülebilir. Böylece araştırma, incelemesi içerisinde, iletişim ve dilbilim ekseninde geliştirilmiş olan yöntem bilgisini kullanabilir hale gelmektedir.
Üretken bir diyalog, yalnızca maddileştiği koşullarda mekânın nitelikli oluşunu sağlamayı değil, bunun yanında, inşa edilmese dahi sahip olduğu ileri görüşlülük/vizyoner oluş (visionary) üzerinden tesis edilebilecek yaratıcı tasarım ve eleştirel oluş imkânlarını barındırmasıyla da olanaklıdır. Çizimler birer imge olarak güçlü etkiler barındıran görsel göstergeler olarak kendisini oluşturan mekânsal kodlara bağlıdır. Bu anlamda ele alınan örnekler hem bu tür bir üretken diyalog yarattıkları sezgisiyle ele alınmış, hem de literatürde sıklıkla değinilmeleri bu durumun bir sağlaması olarak görülmüştür. İncelemelerin sonucunda ortaya konulabildiği gibi, Aldo Rossi, Peter Eisenman ve Bernard Tschumi’ye ait çizim örnekleri, üretken bir diyalog kurulmasında etkili birer aracı pozisyonundadır.